อหังการของ กัมปนาท

เสียงกู่ดังลั่นฟ้า สะเทือน

ดินแผ่นกระจายเลื่อน เพราะข้า

กัมปนาทฟ้าเกลื่อน นามกู่

ผู้อื่นกะบ่กล้า แหย่เย้ยหยันนา

โคลงสี่สุภาพ เรื่อง อหังการกัมปนาท เป็นความคิด ชั่วแวบ ที่เกิดขึ้น ในสมองพรรณาถึงตัวเอง

บทโครงนี้ ไม่สลักสลวยนัก เพราะเป็นการแต่ออกมา เพียวๆ ตามอารมณ์จตนาการของกระผมเอง

โทดที่กรรมตน

อย่าโทษไท่ท้าว เทวดา
อย่าโทษสถานภูผา ผ่านกว้าง
อย่าโทษหมู่วงศา ญาติมิตร
โทษแต่กรรมเราสร้าง ส่อให้เห็นเอง

คำประพันธืนี้ ค่อนข้างแต่งออกมาได้สวย และมีความหมายดี

ผมมักใช้คำประพันธ์นี้ประโลมใจ ยามทุกข์ใจและสิ้นหวัง

นั่งเศร้าหวัดเข้าทรวง

ข้านั่งลงเมื่อกี้ ตากลม
เกือบคำหนาวจน สั่นไข้
ข้าลองนั่งอดทน นั่งต่อ
ครั้นปวดป่วนตัวขึ้น มูกย้อยเปลื้อนคาง



โคลง ชื่อ นั่งเศร้าหวัดเข้าทรวง แต่งโดยกัมปนาท แสงตันชัยตันติแบบแผนเพลิงกาฬตำราเดี่ยว